O DÖNEM TÜRKİYE

    İTTİHAT VE TERAKKİ CEMİYETİ

 
   SAVAŞLAR
  Trablusgarp Savaşı
  Balkan Savaşları
  I. Dünya Savaşı
  Çanakkale Cephesi
  Doğu Cephesi
  Galiçya Cephesi
  Romanya Cephesi
  Yemen Hicaz Cephesi
  Sina-Filistin Cephesi
  Irak Cephesi
  Suriye Cephesi
  Makedonya Cephesi

   ANTLAŞMALAR

  TRABLUSGARP SAVAŞI
   SONRASI

  Uşi Antlaşması

   BALKAN SAVAŞLARI
   SONRASI

  Londra Antlaşması
  Bükreş Antlaşması
  Bulgaristan-İstanbul Ant.
  Atina Antlaşması
  Sırbistan ile İstanbul Ant.

   I. DÜNYA SAVAŞI SONRASI
  Mondros Mütarekesi
  Paris Barış Konferansı
  San Remo Konferansı
  Sevr Antlaşması

   DİĞERLERİ
  Versay Antlaşması
  Saint Germain Antlaşması
  Triyanon Antlaşması
  Nöyyi Antlaşması

   O DÖNEM TÜRKİYE
  Jön Türkler
  II. Abdülhamid
  İttihat ve Terakki Cemiyeti
  II. Meşrutiyetin İlanı
  31 Mart Olayı
  Harekat Ordusu
  V.Mehmed Reşat Dönemi
  VI.Mehmed Vahidettin Dnm.

   İŞGALLER
  İstanbul'un İşgali
  İngiliz İşgalleri
  Fransız İşgalleri
  İtalyan İşgalleri
  Yunan İşgalleri
  Ermenilerin Ayaklanmaları

Osmanlı İmparatorluğunu 1876-1909 yılları arasında II Abdülhamid yönetmiştir. 1839 Tanzimat Fermanının açtığı dönemde, temel hak ve özgürlüklere kavuşmak demokratik bir yönetime sahip olmak yolunda, sayısı çok az olan aydınlar arasında bir özlem belirmişti. II Abdülhamid tahta çıkar çıkmaz tarihimizin İlk Anayasasını ve I. Meşrutiyeti ilan etti. Bir süre sonra, kendi yetkilerine hiçbir sınırlama getirmemesine rağmen, anayasayı uygulamadı. Bu ona karşı bir direnmenin doğmasına yol açtı.

II Abdülhamid, istibdatçı yönetimine rağmen, Türk eğitimine hizmet etmiş çeşitli okullar açmıştır. Ama bu okullarda yetişenlerin çoğu istibdat yönetimine karşı direnmişlerdir. Sonunda II. Abdülhamid 1908'de Anayasaya göre meclisi tekrar toplayacağını ilan etti ve II. Meşrutiyet dönemi başladı. Bir süre sonra çıkan, 31 Mart Ayaklanması sonunda duruma el koyan ordu, bu ayaklanmayı çıkarttığı gerekçesi ile II.Abdülhamid'i tahttan indirdi.

II. Abdülhamid'i tekrar meşrutiyeti ilan etmeye zorlayan ve onu 31 Mart olayından sonra tahttan indiren güç, genç asker ve sivil aydınlardan oluşan, başlangıçta gizli, sonra açık çalışan "İttihat ve Terakki Cemiyeti (Birlik ve İlerleme Derneği)"dir.

Bu dernek II. Meşrutiyetten sonra siyasal bir parti durumunu aldı. Seçimleri kazandı. Ama memleketi gereği gibi yönetemedi. Parti ilk önce hükümeti kuramadı. Perde arkasından ülkeyi yönetmeye kalkıştı. Böylece doğan otorite boşluğu savaşlara neden oldu. Enver Paşa, Talat Paşa ve Cemal Paşa'nın yönetimindeki İttihat ve Terakki Partisi bu savaşlardan sonra yönetime doğrudan doğruya el koydu. Ama iş işten geçmiş, Trablusgarp tümden ve Balkan Yarımadasında elde kalan son yerler yitirilmişti. İttihat ve Terakki yönetimi, ilk kez milliyetçi bir görüşe sahip yönetim kurmaya çalıştı ise de, deneyimsizliği nedeniyle bunda başarı sağlayamadı. Sonunda en büyük siyasal hatasını işleyerek devleti I. Dünya Savaşı'na soktu.

 
 

 
Bütün hakları saklıdır © 2000 - FORSNET
 
Yukarı Ana Sayfa